اوّل آن كه خداوند عالم قادر مختار است در افعال خود بهر چيز توانايى و قدرت دارد و عاجز از هيچ نيست و دليل بر اين مطلب چند چيز است : ( الف ) آن كه هر كه تأمّل كند در موجودات از آسمانها و ماه و آفتاب و غير آنها از مخلوقات عظيمه با آن چه در [ هر ] يك از آنهاست از مصالح و بدايع و غرائب ، قطع مىكند به قادر بودن خداوند عالم بر هر چيزى « 1 » . ( ب ) اتّفاق جميع انبياست « 2 » . ( ج ) آن كه قدرت صفت كمال است و عجز صفت نقص است و عجز بر خدا روا نيست .

--> « 1 » دليل الف مخلوقات را آيينه قدرت خداوند دانسته و از طريق حكمتهاى و عجايب مخلوقات اثبات قدرت الهى مىنمايد . « 2 » دليل ب براى كسانى قابل قبول است كه انبياء را به عنوان انسانهاى صدّيق و وارسته پذيرفته‌اند نه براى عموم انسانها .